Een jaar na de geboorte van onze jongste 2 kinderen, een tweeling, ben ik gestopt met werken als pedagogisch medewerkster voor een grote kinderopvangorganisatie. Het was indertijd thuis even hectisch genoeg. Na verloop van tijd wilde ik graag weer aan de slag en ben als activiteitenbegeleidster gaan werken bij een dagbesteding voor volwassenen met een (meervoudige) beperking. Alhoewel dit een uitdagende baan was, merkte ik na verloop van tijd toch dat mijn hart ligt bij kinderen.

Begin 2019 ben ik daarom gestart als gastouder. Zo kon ik er zijn voor mijn eigen kinderen en tegelijk doen waar mijn hart ligt: kinderen helpen groeien en ontwikkelen. Ik vind het nog altijd prachtig  om bij ieder kind te zien hoe het zich ontwikkelt. Het blijft bijzonder hoe ieder kind dit op zijn eigen manier en tempo doet en ik vind het waardevol om hier een bijdrage aan te mogen leveren.

Wat ik als gastouder toch steeds meer begon te missen, was het kunnen samenwerken met collega’s. Een paar extra  handen is soms heel praktisch en even kunnen sparren met een collega is vaak heel fijn. Aan de andere kant vind ik het heerlijk om opvang te kunnen bieden zoals ik denk dat deze goed aansluit bij de behoeftes van de kinderen en hun ouders.